De wonderbaarlijke wereld van Arriva

Arriva verzorgt nu al weer iets meer dan een jaar het OV in Limburg.

Zelf maak ik eigenlijk alleen gebruik van de treinservice. Nou ja, service? Laat ik beginnen met de ongetwijfeld goede bedoelingen van het personeel. Werken in bepaalde omstandigheden vraagt veel.

Ik wil eigenlijk niet te snel zeuren, maar door onderstaande anekdote kan ik het niet laten.

Een paar weken geleden werden we in de trein van Kerkrade naar Heerlen gecontroleerd. Het was weer eens te druk. Veel mensen moesten staan. De capaciteit van de trein leidt vaak tot ongemakkelijk, maar onvermijdbaar lichamelijk contact. Sommige klanten spraken met de controleurs. De controleurs zeiden dat het net niet druk genoeg was om de trein niet te controleren. Ze konden er nog net door. Drukker, dan stappen ze gewoon niet in. En de tip: jullie moeten klagen, want anders weten ze nooit dat de trein te klein is en doen ze niets.

Dat was bij mij niet aan dovemansoren gericht. Een probleem. Ik zoek tot de dag van vandaag nog naar de mogelijkheid om te klagen. De drempel om dit te doen heeft Arriva behoorlijk hoog gelegd. Dat ontmoedigt het klagen, ook het terechte klagen. Zo houden ze mooi vol dat er maar weinig geklaagd wordt en kan de provincie tevreden worden gehouden.

Nu las ik vandaag dat je volgend jaar als klant in Limburg op eigen kosten mee kunt sparen om samen met Arriva bomen te planten. Ik vind dat wonderbaarlijk en krijg een cynisch gevoel. Vindt Arriva dat de klant de … in kan?

Ik hoop dat Arriva weer snel op het serviceniveau van haar voorganger komt.

Advertenties

Roel Leers en #HolyMoly Heerlen, bedankt!

Afgelopen vrijdag, 15 december 2018, ging ik voor de eerste keer met mijn dochter en één van haar vriendinnen naar een popconcert. Ze wilden heel erg graag naar HolyMoly Heerlen, en in het bijzonder naar Chef’Special. Het was helemaal niet de bedoeling dat ik mee zou gaan. Eigenlijk was ik alleen chauffeur. De meiden konden pas laat gaan. Er was nog een party op school. Tijdens die party las ik op Twitter dat het al erg druk was. Het terrein voor het podium was al vol. We gingen toch en ik sprak af om in de buurt te blijven. Om ze meteen weer naar huis te kunnen brengen wanneer het tegen zou vallen.

Samen verkenden we de Bongerd. Het terrein voor het podium was nog altijd vol. Toch vonden we verschillende plekken, waar we van buiten de hekken een stuk van het podium konden zien. En waar het geluid goed was te horen. We hebben het grootste deel gevolgd vanaf de fietsenstalling bij SCHUNCK. Toen we daar stonden kreeg ik door dat ze wilden blijven. Om hen toch een beetje eigen festival experience te geven ben ik het hele HolyMoly terrein gaan verkennen. Daarbij kwam ik regelmatig terug bij Chef’Special. Op het Pancratiusplein ving ik flarden op van Lex Nelissen, volgens mij die avond de spreekstalmeester in de Tipi tenten. Ik kon er niet naar binnen, want ook daar was het erg druk. Al slenterend door de binnenstad van Heerlen genoot ik volop. Met weemoed dacht ik terug aan BOOCH. Het was louterend. Tegen de final van Chef’Special kwam ik weer bij de meiden aan. Samen genoten we van de laatste klanken.

De meiden hadden er erg van genoten. Ik was trots op Heerlen en HolyMoly. En ik groeide als vader. Wat is er nu mooier dan samen met je dochter zoiets te beleven. HolyMoly, bedankt.

Waarom beschrijf ik dit zo uitgebreid? Je zult denken, mooi, maar houdt zoiets lekker privé. Ik beschrijf het als tegenhanger van de negatieve verhalen die er natuurlijk ook weer zijn.

Het meest apart vond ik dat zelfs de Limburger HolyMoly met een kerstmarkt vergelijkt. Ze koppen zelfs “Is dit nu een kerstmarkt?” Nee, beste journalisten, dat is #HolyMoly niet en dat wil het ook niet zijn. Dat leid ik af uit de persberichten bij de lancering. HolyMoly is bedoeld als iets anders. Iets naast en anders dan al die kerstmarkten die er in de regio al zijn. Om nog maar niet te spreken van de markten over de grens. Er zijn onderhand zoveel kerstmarkten op korte reisafstand van Heerlen dat je elke week, lees ook in de niet kerstweken, een andere kunt bezoeken.

Heerlen wil dus wat anders. Iets dat opvalt en past bij een urban imago. Dat lukt volgens mij. Zelf vraag ik me bij alle urban activiteiten wel eens af wat de oudere Heerlenaren ervan vinden, maar HolyMoly geeft meerdere leeftijdsgroepen en muzieksmaken een podium. Ik las dat de avondmis op kerstavond ook in de Tipi tenten te volgen is. Meer Holy en urban kun je het niet krijgen.

Natuurlijk is Hart Leers de hele ontwikkeling van HolyMoly kritisch aan het volgen. Een vertrouwde, maar inderdaad ook noodzakelijke actie. Politieke partijen moeten zaken kritisch volgen. Ik las dat de Tipi tenten wel de goedkeuring kregen. Ze moeten volgens Leers alleen wat gedraaid worden. Meer vraagtekens kregen de containers. Nu vind ik het aantal containers ook wel wat groot, maar ze passen bij het concept. Houten kerstkraampjes met glühwein passen daar niet tussen. Elders in Heerlen en de regio zijn die voldoende te vinden. Maar we mogen één ding, of eigenlijk 2 dingen, niet vergeten. Één: in de zoektocht naar een goede kerstinvulling van de binnenstad heeft Hart Leers altijd een belangrijke en actieve rol gespeeld. Er is veel geprobeerd en er is veel sfeer door gebracht. Twee: uit welingelichte bronnen vernam ik dat de voorman van Hart Leers vorige jaren in de kersttijd in het huis van de kerstman verbleef en er de hoofdrol vervulde. Dat was leuk, fijn, goed en kerstgezellig. Roel, bedankt daarvoor. Kijk volgend jaar of je iets met #HolyMoly samen kunt doen. Want HolyMoly kun je niet 1 jaar zijn, dat moet je ook een paar keer de kans geven.

Aan Ronald Plasterk: grotere fusie dan Heerlen-Landgraaf inderdaad beter

De mogelijke fusie Heerlen-Landgraaf is in deze regio een gevoelig onderwerp. GS hebben het herindelingsadvies naar minister Plasterk gestuurd. Afgelopen week stuurde hij een brief naar GS met enkele vragen. Zo’n brief blijkt meestal niet openbaar te zijn, maar iedereen kan hem lezen nadat de gemeente Landgraaf hem openbaar heeft gemaakt. Via deze link is de brief ook te lezen.

Voor- en tegenstanders zien in deze brief steun voor hun eigen verhaal. Dat komt door de emotie van de strijd, maar eigenlijk koerst de minister aan op een eigen alternatief.

Zoals ik het lees erkent de minister dat er al 15 jaar zonder echt succes wordt geprobeerd om de bestuurskracht in de regio te verbeteren. Dat kan door samenwerking en fusie. De toonzetting van de brief is zo dat het ministerie een sterkere bestuurskracht voor de regio belangrijk vindt.

De belangrijkste vraag die de minister stelt is de vraag of de voorgestelde fusie Heerlen-Landgraaf duurzaam is. Hij schrijft: hoe groot is de kans dat deze nieuwe fusiegemeente weer snel bij een nieuwe fusie betrokken wordt. Dat lijkt hem niet zo slim. Een nieuwe gemeente moet zich eerst zelf goed zien te ontwikkelen, en niet in korte tijd nog 2 keer moeten fuseren.

Die 2 extra keren lijken eraan te komen. Velen vinden het nu al verstandig om bestuurlijk dwalend Brunssum meteen mee te nemen. En mogelijk moet weer later Kerkrade worden toegevoegd. De brief van Plasterk lijkt deze combi het beste te vinden. En denk niet meteen dat hij binnenkort toch weg is. Het ministerie werkt al 15 jaar aan de verbetering van de bestuurskracht. In die tijd zaten er verschillende ministers.

Dus, als voorstander van fusie in de regio zeg ik nu: een grotere fusie dan Heerlen-Landgraaf is inderdaad beter. En ministerie, laat de nieuwe minister het voortouw nemen voor een fusie van Heerlen-Landgraaf-Brunssum-Kerkrade per 1-1-2021.

De regio heeft nu wel lang genoeg zelf iets proberen te maken van de samenwerking en/of fusie. Dat lukt niet zo. En alleen op die manier kan een sterke regio ontstaan, die alle burgers langdurig en gezond kan dienen. En de concurrentie aan kan met andere stedelijke regio’s.

Om te kijken of een fusie van onderop mogelijk is, raad ik aan om Marcia Luyten eens te raadplegen. Zij beschrijft de groei van de regio. Ik maakte daaruit op dat de huidige stadjes hier gegroeid zijn vanuit de mijnzetels en nog altijd een deel van de cultuur uit die tijd meedragen. Trots op de eigen “mijn”, de eigen dorpen, verenigingen e.d. Die trots is mooi, maar het kan nieuwe ontwikkelingen blokkeren. Er zitten ook verschillende teleurstellingen. Naar het Rijk vanwege de mijnsluitingen, maar ook onderling. Vanuit die tijd stamt het wantrouwen richting Heerlen. ‘Daar wonen die van Holland, die denken hier de dienst uit te maken.’ Er moet nog minstens 1 generatie overheen voordat deze gevoeligheden zijn gesleten. En aangezien we die huidige jonge generatie iets willen bieden, voordat ze allemaal zijn vertrokken, moet iemand anders snel helpen om de keuze te maken. De wet Arhi geeft de minster die mogelijkheid. Dat kan zorgvuldig en met respect voor plaatselijke gevoeligheden gebeuren.

NOS Nieuwsuur zet IBA Parkstad te zwak neer

Onderstaande post plaatste ik vandaag op FB. Over de Nieuwsuur uitzending IBA Parkstad op 27 september 2017.

Helaas en antwoordt dan liever niet: Als Parkstad fan heb ik natuurlijk gekeken naar de NOS Nieuwsuur reportage over IBA Parkstad. Er rust blijkbaar ineens een taboe op opbouwende kritiek. Vanaf nu noemen we het dan maar advies 😉 En het advies is: Zeg liever niets op een vraag waar je je aan ergert. Op 6 minuten gaat het in de video best fout. De geïnterviewde reageert geërgerd op de vraag “voor bewoners of architecten” in de sfeer “dat heb ik al gezegd, deze flat wordt verbouwd voor bewoners.” Feitelijk klopt het niet. De flat wordt gesloopt, materialen worden hergebruikt in nieuwbouw. En aan die nieuwbouw heeft de wijk behoefte. Het is vernieuwing en er komen minder woningen. Beter was gewoon strak: ‘deze flat wordt gesloopt en in overleg met iedereen, ook de bewoners en buren, is een plan gemaakt waardoor de wijk groener en duurzamer, milieuvriendelijker wordt. We noemen het daarom Super Local. Zoekt dat maar eens op op internet’.

Trouwens: de NOS zal zich toch wel hebben aangemeld? Is er tijd geweest om alles goed voor te bereiden? Waar zijn de initiatieven in Gebrookerbos of ikgroenhet? Ook slecht van NOS, maar zijn ze daar actief mee in contact gebracht? Zo jammer van deze toch wel herbevestiging dat IBA vooral om nieuwbouw gaat, waarvan velen zich het nut afvragen.

En los van het ‘advies’ het is zoveel meer en het kan nog meer zijn.

Link naar de uitzending.

Extra info IBA.

De NOS had het item veel beter voor kunnen bereiden. Hoe meer in de periferie, des te minder de duiding. Nationale media zijn dan gevoelig voor hen die de regio landelijk presenteren als zwak. Maar we moeten vooral beginnen bij ons zelf: meer pro-actieve en bewust positiverende branding.

Landgraaf informeert burgers steeds minder?

Het is nogal rumoerig in Landgraaf. Het lokale referendum over de fusie met Heerlen wordt voorbereid. Dat vindt op 22 november plaats.

Kosten nog moeite wordt door het huidige college gespaard om dit referendum tot een succes te maken. Het college verwacht, of hoopt op, een duidelijke tegenstem van de bevolking. Daarom krijgen de fusietegenstanders alle steun en worden de voorstanders zo veel als mogelijk genegeerd.

Zelf de lokale weekbladen worden ingezet en redelijk gemanipuleerd om het tegengeluid te ondersteunen.

De tegenstanders van de fusie stellen dat de burgers centraal horen te staan. Dat kan volgens hen alleen in een zelfstandige gemeente. Het college vindt dat ook.

Maar staat die burger nu dan zo centraal? In ieder geval niet meer wanneer er werkzaamheden in de wijk worden uitgevoerd. Anderhalve week geleden verschenen onaangekondigd allerlei wegenbouwspullen in mijn wijk. Er staat zelfs een ware ontsmettingswagen. Inmiddels is ook weer zonder enige uitleg begonnen met het uitfrezen en vernieuwen van de rioolputten. Die liggen dagen provisorisch afgedekt open. De wijk is een slalomparcours geworden en van tijd tot tijd stinkt het behoorlijk. Een huis-aan-huis brief, of nog hipper een mail, zou veel duidelijkheid verschaffen. Hoe moeilijk is dat nu nog?

Ik weet dat in dit geval waarschijnlijk de aannemer ons had moeten informeren en dat de gemeente daarvoor betaalt. Wanneer het niet wordt gedaan, dan betaalt de gemeente er toch wel voor.

Het is heel slim wanneer gemeenten hun burgers erg goed inlichten over werkzaamheden in de wijk. Zoiets overlaten aan de bedrijven is moeilijk en schept mogelijkheid voor slechte of ontbrekende burgercommunicatie.

Is dit marktwerking op het spoor? Arriva jaagt klanten uit stoptreinen Limburg

Persoonlijk ben ik voorstander van goed openbaar vervoer. Het mag best wat kosten, wanneer de kwaliteit goed is. En je wilt als klant ook graag als klant worden behandeld.

De uitrol van de concessie van Arriva in Limburg verloopt niet helemaal optimaal. Sommigen zullen dit nog te positief vinden. Zij zitten meer in de sfeer van de foto. Het is voor hen een klein OV oorlogje. De klant kan die helaas niet winnen. Marktwerking geldt alleen tijdens de aanbesteding. Na de gunning hebben klanten eigenlijk geen keuze. De winnaar rijdt op de meeste trajecten alleen en dat jaren lang.

De Maaslijn Nijmegen-Roermond wordt zo uitgevoerd dat de provincie ingreep. Bij het begin van het schooljaar bleek dat jaarkaarten voor leerlingen veel duurder waren dan voorheen.

Zelf begon ik in juli met mijn ontdekkingsreis. Dagelijks van Landgraaf naar Sittard en weer terug. Elke dag in een overgespoten oude Veoliatrein. Eén treinstel. Ik dacht nog dat dat vanwege de vakantie was. Nu blijkt dat de vaste planning. De laatste week passen we er net in, met op het laatst veel staanders. Ik denk dat Arriva het wat te druk vond worden. Vandaag wilde ik mijn maand traject vrij 2de klas namelijk verlengen. Ik geloofde niet wat ik zag. Of ik maar even 21 euro meer wil betalen. Ik begon aan mezelf te twijfelen. Dat kan toch eigenlijk niet. Zo’n sprong in een lopend OV-jaar.

Het kan dus wel. Rover beschrijft het goed in de volgende link. Rover vraagt ook om reacties te sturen. De lijnen Maastricht-Roermond en Heerlen-Sittard zijn sinds eind augustus duurder geworden. Wanneer je op (deel) trajecten met NS KUNT reizen betaal je minder.

Als individuele klant heb ik weinig keuze en weinig in te brengen. Je bent een nummer voor een monopolist. Hier in Landgraaf hebben we geen NS meer en de Duitse trein sluit niet echt aan. Hoezo marktwerking? Marktwerking tussen trein en auto. Die keuze heb ik wel. Maar dat is politiek en qua duurzaamheid weer niet de bedoeling. Ik ben echt benieuwd of iemand hier wat aan gaat dien.

Krimp: scholen die toch groeien. Feest in Landgraaf?

Best apart.

Vorige week begonnen de lagere scholen weer. Zo ook in Landgraaf. Bij mij in de wijk is vorig jaar een oud schoolgebouw gesloten door concentratiebeleid en om mee te bewegen met de dalende kinderaantallen.

Tot mijn verbazing rennen er nu weer kinderen in en uit het gebouw. In de loop van de week verscheen een heus bord met de schoolnaam erop. De naam: De Schatgraver.

Het blijkt een dependance te zijn van de brede school De Schatgraver. De Schatgraver is een fusie van 2 oude scholen in een mooie nieuwgebouwde brede school. De oude gebouwen zijn leeg en niet meer geschikt voor onderwijs. De nieuwe school is ineens zo populair dat de school elders al weer uit zijn nieuwe op krimp voorbereide jasje groeit. Gelukkig kun je dan de hogere groepen stallen in een veel ouder schoolgebouw, dat de gemeente toevallig nog heeft staan. Hier is weer een andere school uit vertrokken. Met het oog op de krimp.

Landgraaf breed dalen de kinderaantallen waarschijnlijk nog wel. Deze groei van een school moet op een andere plek tot een daling leiden. Opheffingsnorm?

Ouders op De Schatgraver kozen vast ook voor het mooie nieuwe gebouw. Wat gaan ze doen wanneer kinderen te lang naar dit oude gebouw moeten.

Ik vind de vrije schoolkeuze een groot goed, maar het getouwtrek om de schoolkinderen leidt zeker in krimpgebieden tot gekke neveneffecten. De ene school bouwt een feestje en de ander ….

Toevoeging 5 september:

Een betrokken ouder reageert elders met de opmerking dat de groei van deze school ook te maken heeft met het ‘gezonde school’ principe waar deze school tot 2020, bij wijze van proef voor kiest. Misschien gaan dan straks alle scholen dit doen. Maar tot die tijd moeten de ‘ongezonde’ scholen het in krimpgebieden met minder leerlingen doen. En dat allemaal onder een en dezelfde scholenkoepel.

Is IBA Parkstad rationeel verheven?

Verwondering!

Ik moet toch even heel irrationeel ingaan op de in zijn ogen zeer rationele uitlatingen van Jo Coenen, curator IBA Parkstad, vandaag in het Limburgs Dagblad. Op een redelijk irrationele manier zet hij hiermee ook iedereen die positief opbouwende kritiek heeft, of tips die niet helemaal in het uitgezette plaatje passen, neer als irrationele wezens waar hij (en IBA Parkstad) alleen maar last van heeft.

De arrogantie die hieruit spreekt. Het maakt mensen bij voorbaat belachelijk en het kan een behoorlijk negatief effect hebben. Ik hoop dat iemand het imago van IBA Parkstad zo kan oppoetsen dat het een IBA wordt voor iedereen en dat het het resultaat is van gezonde wisselwerking tussen inwoners, bedrijven en instellingen die ook echt even hard vooruit willen als roerganger Jo Coenen.

Mijn verwondering betreft het gemak waarmee deze uitspraken over omgaan met kritiek in de krant komen, terwijl ze bij IBA Parkstad toch beter moeten weten. Een groot project als deze IBA is gebaat bij een kritische omgeving. Het moet niet alleen de successen vieren, maar ook de mislukkingen. Van elke (mis)stap leer je dan. Daar wordt het geheel sterker van. Een project dat kritiek lastig vindt, zal minder succes hebben. Nog maar te zwijgen over het marketing effect van deze mening.

Was getekend, een altijd positief kritische, maar irrationele fan van IBA Parkstad.

N.B. Het is theoretisch mogelijk dat Wiel Beijer de uitspraken verkeerd heeft geciteerd, maar in de praktijk betwijfel ik dat.

Art-land Landgraaf, kunst, verbeelding en vernieuwing.

Verwondering door kunst, Strijthagen Landgraaf

Het jonge kunstcentrum Art-Land ligt een beetje verstopt. Een paar jaar geleden kocht een rijk Russisch kunstenaarsduo Kasteel Strijthagen in Landgraaf. Er zijn toeristische borden die je de weg wijzen, maar je moet er wat voor doen. Verder is mij de promotie van dit bijzondere museum(park) nooit opgevallen. Hoe gaan mensen het gebouw vinden en gebruiken? Ik zag er vandaag bijzondere beelden in de toegankelijke ruimten om het kasteel. De foto’s zijn daar gemaakt. Er staat nog meer. Binnen is ook van alles te zien. Dat kan vanaf 1 september 2017 weer bezocht worden. Deze Video geeft een goede impressie van binnen en buiten.Deze omgeving moet meer gevonden worden om te relaxen, te genieten en om meer inspiratie op te doen om zo complexe vraagstukken via kunst makkelijker op te lossen.